Wincenty Jezierski
Biografia
Wincenty Jezierski urodził się 15 stycznia 1874 roku w Pleszewie. Był wybitnym polskim lekarzem internistą, naukowcem i profesorem zwyczajnym. Ukończył Królewskie Gimnazjum w Ostrowiu Wielkopolskim, a następnie studiował medycynę we Wrocławiu i Heidelbergu, uzyskując doktorat z neurologii w 1903 roku na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim.
W 1909 roku osiadł na stałe w Poznaniu, gdzie do 1919 roku pełnił funkcję prymariusza oddziału chorób wewnętrznych Lecznicy Sióstr Elżbietanek. Był jednym z trzech członków komisji powołanej w 1918 roku do zorganizowania Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. W 1919 roku został naczelnym lekarzem oddziału wewnętrznego Szpitala Miejskiego, który później przekształcono w Klinikę Terapeutyczną Uniwersytetu Poznańskiego. W 1920 roku mianowano go profesorem nadzwyczajnym, a w 1922 roku profesorem zwyczajnym. W latach 1927-1928 pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego.
W pracy naukowej koncentrował się na chorobach serca i płuc. Sprowadził do Poznania pierwszy elektrokardiograf Einthovena. Jego zainteresowanie kardiologią było związane z własną wadą serca po przebytej chorobie reumatycznej. Zmarł w Poznaniu 21 listopada 1945 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym Bożego Ciała.