Michał Sobeski
Biografia
Michał Sobeski urodził się 3 września 1877 roku w Pleszewie, w rodzinie ziemiańskiej. Studiował filozofię i nauki przyrodnicze na uniwersytetach w Monachium, Berlinie, Lipsku, Wrocławiu i Getyndze, a także pobierał nauki w Genewie, Florencji, Rzymie i Paryżu. W 1902 roku ukończył chemię, a rok później doktoryzował się z filozofii w zakresie psychologii eksperymentalnej.
Po habilitacji z estetyki na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1910 roku, od 1913 roku prowadził odczyty i seminaria w Towarzystwie Wykładów Naukowych w Poznaniu. W 1915 roku osiadł na stałe w Poznaniu, gdzie działał jako prelegent i sekretarz Wydziału Historyczno-Literackiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Współpracując z H. Święcickim, S. Kozierowskim i J. Kostrzewskim, przyczynił się do utworzenia uniwersytetu polskiego w Poznaniu w 1919 roku, znanego jako Wszechnica Piastowska, obecnie Uniwersytet im. Adama Mickiewicza. Sobeski został dziekanem wydziału filozoficznego.
Jego prace filozoficzne dotyczyły estetyki, filozofii sztuki i historii filozofii. Był również poetą, krytykiem teatralnym współpracującym z dziennikami, oraz inicjatorem cyklicznych spotkań intelektualistów. Działał w Towarzystwie Okrągłego Stołu.
Michał Sobeski był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Ireną Goebel, miał syna Edwarda, oficera kawalerii, który poległ w powstaniu warszawskim. W 1923 roku ożenił się z Barbarą Starczewską. W 1939 roku został internowany przez władze niemieckie i wywieziony do obozu przejściowego. Zmarł 14 grudnia 1939 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim, a pochowano go na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu.