Marian Bogusz
Biografia
Marian Bogusz urodził się 25 marca 1920 roku w Pleszewie. W czasie II wojny światowej trafił do obozu w Mauthausen. Po wojnie studiował malarstwo w warszawskiej ASP pod kierunkiem Jana Cybisa i Jana Sokołowskiego. Początkowo tworzył abstrakcyjne kompozycje, a w 1954 roku wraz z Andrzejem Zaborowskim, Zbigniewem Dłubakiem, Barbarą Zbrożyną i Kajetanem Sosnowskim założył Grupę 55. Rok później współorganizował galerię sztuki współczesnej Krzywe Koło przy Klubie Krzywego Koła w Warszawie. W tym okresie zwrócił się ku malarstwu figuratywnemu, stosując deformację postaci i przedmiotów, by nadać swoim dziełom metaforyczny sens.
W latach 60. Bogusz skoncentrował się na malarstwie materii, interesując się głównie fakturą i barwą. Zainicjował wówczas I Plener Koszaliński w Osiekach (1963) oraz współorganizował I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965). Uczestniczył także w Sympozjum Plastycznym Wrocław '70. Na Opolszczyźnie zainicjował artystyczne sympozja w Łosiowie, Górażdżach, Krapkowicach, Opolu i Otmuchowie. Zapoczątkował również Lubelskie Spotkania Plastyczne (1976-1978). Podczas I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu stworzył trzy formy przestrzenne, które stanęły przy Alei Tysiąclecia, a przy ich realizacji współpracował z wieloma artystami.
Marian Bogusz zmarł w 1980 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim. Jego obszerny dorobek, liczący 74 obrazy i 144 prace na papierze, znajduje się w Muzeum Regionalnym w Pleszewie. Kolekcję przekazała żona artysty, Eulalia Bogusz, która zmarła w 1990 roku.
Za swoją działalność otrzymał Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury” w 1967 roku.