Ludwik Misiek
Biografia
Ludwik Misiek, ps. „Robert”, urodził się 12 sierpnia 1926 roku w Pleszewie. Był synem Ignacego i Marii z domu Grzegorowskiej. Przed wojną ukończył sześć klas szkoły powszechnej i zdał egzamin do gimnazjum. W 1939 roku, po wybuchu wojny, został ewakuowany z rodziną do Lwowa. Tam w 1940 roku był krótko aresztowany przez NKWD, ale po przesłuchaniu wypuszczono go. W maju 1940 roku rodzina wróciła do Wielkopolski.
W czasie okupacji zaangażował się w konspirację. W październiku 1942 roku został zaprzysiężony do Armii Krajowej, otrzymując pseudonim „Robert”. Działał w placówce wywiadowczej „Aluminium” oraz w Kedywie. W 1943 roku dostarczył mapy wojskowe, za co otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami. W styczniu 1945 roku brał udział w obronie Ostrowa przed wycofującymi się oddziałami niemieckimi. Po wojnie działał w II konspiracji.
Po wojnie ukończył gimnazjum i liceum w Ostrowie, a następnie studia inżynierskie na Politechnice Poznańskiej. Pracował jako urbanista, projektując m.in. dzielnice Poznania. W latach 1955-1959 ustanowił trzy rekordy Polski w lotach szybowcowych, w tym jeden rekord świata. W 1955 roku otrzymał Diamentową Odznakę Szybowcową FAI. Z powodu akowskiej przeszłości został pozbawiony prawa do latania na samolotach.
Po przejściu na emeryturę w 1986 roku poświęcił się działalności kombatanckiej. Współtworzył Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej, był wiceprezesem Zarządu Okręgu „Wielkopolska”. Inicjował budowę pomników Armii Krajowej w Poznaniu i Licheniu. Zmarł 25 grudnia 2018 roku w Poznaniu.