Leon Preibisz
Biografia
Leon Preibisz urodził się 11 kwietnia 1882 roku w Pleszewie. Był polskim historykiem sztuki i prawnikiem. W 1900 roku ukończył Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie we Wrocławiu, gdzie w 1904 roku zdał egzamin końcowy. Po odbyciu stażu referendarskiego w sądzie grodzkim w Berum przeniósł się do Monachium, gdzie przez trzy lata studiował filozofię i historię sztuki.
W 1910 roku odbył staż w Książęcym Muzeum w Brunszwiku, a rok później w wiedeńskim Gabinecie Rycin Biblioteki Cesarskiej. W 1911 roku w Lipsku ukazała się jego praca doktorska o malarzu Martenie Jacobszoonie Heemskerku. Od 1911 roku zajmował się praktyką rolniczą, a w 1914 roku objął zarząd majątku Doruchów, którym kierował do 1918 roku. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę zarządzał majątkiem we Wroniawach i współtworzył wolsztyński sąd powiatowy.
W 1929 roku został powołany na Generalnego Zarządcę Dóbr Fundacji im. Sułkowskich w Rydzynie, pełniąc tę funkcję aż do śmierci. W 1938 roku napisał pracę "Zamek i Klucz Rydzyński" oraz przygotowywał materiały do monografii kościoła w Rydzynie. Podczas II wojny światowej wraz z rodziną był represjonowany, ale dzięki wstawiennictwu został uwolniony. Po wojnie podjął starania o odrodzenie Fundacji, jednak realia polityczne to utrudniały. Zmarł 3 marca 1951 roku w Rydzynie i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Kłodzie koło Rydzyny.