Kazimierz Kwieciński

Major piechoty Wojska Polskiego
16.06.1895 Pleszew

Biografia

Kazimierz Kwieciński urodził się 16 czerwca 1895 roku w Pleszewie, w ówczesnym mieście powiatowym prowincji poznańskiej. Uczęszczał do szkół w Pleszewie, Kępnie i Krotoszynie, gdzie w 1914 roku zdał maturę. W latach 1910-1915 był członkiem Towarzystwa Tomasza Zana.

Od 1915 roku służył w armii niemieckiej, walcząc na froncie serbskim i zachodnim. W 1917 awansował na podporucznika. Podczas służby jako komendant obozu jeńców ułatwiał ucieczki francuskim jeńcom. Po rewolucji listopadowej wrócił do Pleszewa.

Wziął udział w powstaniu wielkopolskim, dowodząc kompanią i batalionem w 8 pułku strzelców wielkopolskich, późniejszym 62 pułku piechoty. Wyróżnił się w boju pod Machnówką w kwietniu 1920 roku.

Po wojnie kontynuował karierę wojskową, awansując na kapitana i majora. W latach 1928-1931 pełnił funkcję kierownika Posterunku Oficerskiego nr 5 w Królewcu, działając pod przykrywką jako Tadeusz Landau. Po 1935 roku ponownie pracował w wywiadzie, kierując placówką "Barba" we Frankfurcie nad Menem.

Podczas II wojny światowej był szefem polskich placówek wywiadowczych we Francji. Po wojnie pozostał na emigracji, mieszkając w Roquebrune. Zmarł po 1961 roku.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 981 (1921)
Krzyż Niepodległości (1932)
Złoty Krzyż Zasługi (1939)
Awans do stopnia majora (1927)
Kierowanie placówkami wywiadowczymi II Rzeczypospolitej

Ciekawostki

W ewidencji wojskowej figurował jako Kazimierz III Kwieciński dla odróżnienia od innych oficerów o tym samym imieniu i nazwisku.
Podczas pracy w wywiadzie w Królewcu oficjalnie występował jako pomocnik referenta handlowego Konsulatu Generalnego RP.
Był starszym bratem Mariana, który również służył w Wojsku Polskim.

Udostępnij