Kazimierz Ciążyński

Rolnik, major kawalerii Wojska Polskiego
02.03.1894 11.09.1951 Pleszew

Biografia

Kazimierz Ciążyński urodził się 2 marca 1894 roku w Pleszewie, w rodzinie Antoniego i Bolesławy z Wolańskich. Był starszym bratem Teodora Seweryna, również oficera kawalerii, który zginął w Charkowie.

Po ukończeniu szkoły agronomicznej w Brzegu na Śląsku w 1913 roku, został wcielony do pruskiego 1 pułku ułanów w Miliczu. Walczył na froncie zachodnim podczas I wojny światowej, a w 1915 roku awansował na podporucznika.

W 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w byłym zaborze pruskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, gdzie wyróżnił się odwagą i umiejętnościami dowódczymi, co zostało docenione Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

W okresie międzywojennym służył w 26 pułku ułanów wielkopolskich. Podczas II wojny światowej ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem Miniszewski w Zaborowie koło Tomaszowa Mazowieckiego. Po wojnie, schorowany, wrócił do Wielkopolski, gdzie zmarł 11 września 1951 roku w Poznaniu. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Pleszewie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4601
Krzyż Niepodległości (1932)
Krzyż Walecznych (dwukrotnie)
Srebrny Krzyż Zasługi

Ciekawostki

W czasie II wojny światowej ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem Miniszewski, które przyjął od nazwy majątku.
Był starszym bratem Teodora Seweryna Ciążyńskiego, który również był oficerem kawalerii i został zamordowany w Charkowie.

Udostępnij