Jan Bociański

Prawnik, oficer wywiadu wojskowego, dyplomata
03.11.1902 05.11.1974 Pleszew

Biografia

Jan Bociański urodził się 3 listopada 1902 roku w Pleszewie, w rodzinie chłopskiej. Był bratem Ludwika Bociańskiego, wojewody i powstańca, oraz Władysława Bociańskiego, żołnierza artylerii. Jego siostrą była Maria Bociańska-Radomska, działaczka społeczna.

Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim, a w czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w 214 pułku artylerii polowej, walcząc m.in. pod Brodnicą. Po wojnie ukończył prawo na Uniwersytecie Poznańskim i podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, gdzie był sekretarzem premiera Józefa Piłsudskiego.

W latach 30. pracował jako attaché i wicekonsul w różnych miastach, m.in. w Paryżu, Opolu i Morawskiej Ostrawie, gdzie prowadził działania wywiadowcze. W 1939 roku ewakuowany do Rumunii, a następnie służył w Wojsku Polskim we Francji i Wielkiej Brytanii. Po wojnie pozostał na emigracji, zajmując się handlem ropą naftową i brońmią.

Zmarł 5 listopada 1974 roku w Bejrucie, a jego prochy spoczęły w rodzinnym grobowcu w Pleszewie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestnictwo w powstaniu wielkopolskim
Służba w wojnie polsko-bolszewickiej
Praca w wywiadzie wojskowym jako oficer Oddziału II
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Praca dyplomatyczna w MSZ RP

Ciekawostki

Był bratem Ludwika Bociańskiego, wojewody i powstańca.
W 1938 roku padł ofiarą napaści czeskiej, podczas której poparzono mu rękę kwasem.
Zmarł w samolocie w drodze na Bliski Wschód.

Udostępnij