Feliks Pamin
Biografia
Feliks Pamin urodził się 19 maja 1894 roku w Pleszewie. Uczęszczał do szkoły ludowej w rodzinnej miejscowości, a w 1914 roku ukończył gimnazjum humanistyczne w Poznaniu. W czasie nauki należał do organizacji "Sokół".
Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej, gdzie służył w kawalerii. Walczył na froncie rosyjskim i francuskim, dochodząc do stopnia podporucznika. W październiku 1918 roku został ranny, co zakończyło jego służbę w armii niemieckiej.
Po powrocie do Pleszewa w grudniu 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i zorganizował 1. Kompanię Pleszewską. Jako jej dowódca uczestniczył w powstaniu wielkopolskim, walcząc pod Jarocinem, Krotoszynem i Kobylą Górą, gdzie odniósł lekkie rany.
W 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca batalionu. Podczas bitwy nad rzeką Szczarą został ciężko ranny. Po wyzdrowieniu dowodził Baonem Zapasowym w Inowrocławiu, a następnie 59 Pułkiem Piechoty. W latach 20. i 30. pełnił służbę w różnych pułkach piechoty, m.in. w Równem, Rzeszowie i Chorzowie. W 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W okresie międzywojennym działał społecznie w PCK, Lidze Morskiej i Kolonialnej oraz Związku Strzeleckim. Zmarł 12 lutego 1936 roku i został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Pleszewie.