Aron Heppner
Biografia
Aron Heppner urodził się 22 lipca 1865 roku w Pleszewie w rodzinie kupieckiej. Pobierał nauki u znakomitych przedstawicieli społeczności żydowskiej: znawcy Talmudu Mosze Gellerta oraz doktora Silberberga. W 1885 roku zdał maturę w Królewskim Gimnazjum w Ostrowie, gdzie poznał m.in. Otto Landsberga, późniejszego ministra Republiki Weimarskiej, oraz Heimanna Kottka, przyszłego rabina i historyka. Równolegle studiował teologię u Israela Meira Freimanna, ostrowskiego rabina.
Po maturze kształcił się w Berlińskim Seminarium Rabinicznym, a także studiował filozofię, historię i języki orientalne na Uniwersytecie Berlińskim. W 1890 roku otrzymał dyplom rabina, a następnie doktoryzował się na uniwersytecie w Halle na podstawie dysertacji o scholium Bar-Hebraeusza.
W 1890 roku objął stanowisko rabina w Koźminie (ówczesna Prowincja Poznańska), gdzie prowadził działalność duszpasterską i społeczną. Był przewodniczącym lokalnych organizacji filantropijnych, nauczycielem w szkole wyznaniowej i inspektorem szkół żydowskich. Od 1906 roku pełnił funkcję rabina również w Jaraczewie i Jarocinie. Cieszył się szacunkiem także wśród chrześcijan, którzy radzili się go w różnych sprawach.
W 1920 roku wyjechał do Wrocławia, gdzie pełnił posługę duchową, uczył religii i wykładał w szkole talmudycznej. W latach 1923-1924 uporządkował archiwa wrocławskiej gminy żydowskiej.
Był autorem popularnego kalendarza żydowskiego oraz monumentalnego dzieła „Aus Vergangenheit und Gegenwart der Juden in den Posener Ländern” (z przeszłości i teraźniejszości Żydów w Poznańskiem), wydawanego w latach 1909-1929. W 1931 roku opublikował książkę o wybitnych Żydach związanych z Wrocławiem. Zmarł 3 grudnia 1938 roku we Wrocławiu, pogrążony w żałobie po aresztowaniu zięciów przez nazistów. Pochowano go na starym cmentarzu żydowskim, a na nagrobku umieszczono skromny napis: „rabin w Koźminie 1890-1920”.