Antoni Kozłowicz
Biografia
Antoni Kozłowicz urodził się 22 grudnia 1885 roku w Pleszewie, w rodzinie Ludwika i Franciszki z domu Bilińskiej. Uczęszczał do szkoły realnej w Kaliszu i Ostrowie. Od 1905 roku działał w Towarzystwie Gimnastycznym "Sokół".
W przededniu I wojny światowej został zmobilizowany do armii niemieckiej, gdzie awansował do stopnia sierżanta. W 1917 roku, po ciężkich obrażeniach prawej ręki, został zdemobilizowany. Po powrocie do Wielkopolski zorganizował kompanię pleszewską, z którą wyruszył na pomoc powstańcom wielkopolskim. Brał udział w walkach pod Parzynowem, Zdunami, Miejską Górką i Rawiczem. 1 stycznia 1919 roku uczestniczył w zdobyciu stacji kolejowej w Krotoszynie.
Za męstwo w walkach pod Parzynowem i Rawiczem, gdzie zdobył trzy ciężkie karabiny maszynowe, został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy. W trakcie powstania wielkopolskiego ponownie ciężko ranny. 7 lutego 1919 roku mianowany podporucznikiem. Jako oficer 8 pułku strzelców wielkopolskich przeszedł cały szlak wojny polsko-bolszewickiej, a także brał udział w III powstaniu śląskim.
Po wojnie pozostał w służbie czynnej jako oficer rezerwy. Pełnił funkcje w Powiatowych Komendach Uzupełnień w Pułtusku, Płocku i Warszawie. W 1928 roku mianowany kapitanem administracji. W 1929 roku przeniesiony w stan spoczynku z powodu pogarszającego się zdrowia po odniesionych ranach.
Podczas kampanii wrześniowej zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. Uciekł z niewoli niemieckiej i sowieckiej. Zmarł 12 sierpnia 1940 roku w Warszawie. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.