Andrzej Zientarski

Prawnik, sędzia, historyk
30.11.1920 02.10.1992 Pleszew

Biografia

Andrzej Zientarski urodził się 30 listopada 1920 roku w Pleszewie, gdzie ukończył szkołę powszechną i gimnazjum. W 1938 roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim, które przerwał wybuch II wojny światowej.

Podczas okupacji był aresztowany i wywieziony do Rzeszy jako robotnik przymusowy. W 1942 roku utworzył grupę tajnego nauczania w Ratyzbonie. Po wojnie kontynuował studia w Tybindze, a po powrocie do Polski w 1947 roku ukończył prawo na uniwersytecie w Poznaniu.

Od 1950 roku pracował w sądownictwie, pełniąc funkcje m.in. sędziego i prezesa sądów w Szczecinku i Koszalinie. Od 1957 roku był sędzią Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie, a od 1982 w Szczecinie. W latach 1959-1977 pełnił funkcję prezesa Zarządu Wojewódzkiego Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Koszalinie.

Zaangażowany w badania nad zbrodniami hitlerowskimi, pracował w Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich, a później w Instytucie Pamięci Narodowej. W 1979 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Adama Mickiewicza. Był także członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w latach 1988-1990.

Zmarł 2 października 1992 roku. Jego imieniem nazwano ulicę w Koszalinie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doktor nauk prawnych
Autor licznych prac o zbrodniach hitlerowskich, m.in. 'Represje Gestapo wobec polskich robotników przymusowych'
Członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w latach 1988-1990
Przewodniczący zespołu badawczego ds. wymiaru sprawiedliwości III Rzeszy
Odznaczony patronatem ulicy w Koszalinie

Ciekawostki

W czasie wojny był robotnikiem przymusowym i organizował tajne nauczanie w Ratyzbonie
Jego synem jest Piotr Zientarski, urodzony w 1952 roku
Pośmiertnie uhonorowano go nazwaniem ulicy w Koszalinie

Udostępnij